Ik zit aan de toog van een café, nippend aan mijn Westmalle Tripel, wanneer een vrouw naast me gaat zitten.
Dertiger, strakke blouse, blik vol ambitie.
Ze stelt zich voor als Lisa en nog voor ik mijn naam kan zeggen, begint ze over haar werk.
“Ik ben manager, customer and sales,” zegt ze alsof het iets is wat indruk moet maken.
“Je verkoopt via de telefoon verzekeringen?” vraag ik.
“Ja, maar ik heb ambitie om CEO te worden van een onderneming.”
“Mooi. Wat houdt je tegen?”
“Het patriarchaat”, zegt ze, terwijl ze haar glas op de toog ploft alsof ze er iets mee wil breken.
“Kijk eens aan, hoe oneerlijk,” zeg ik.
“En hoe zou een matriarchaat er dan uitzien volgens jou?”
Ze leunt naar me toe en fluistert bijna triomfantelijk:
“Mannen die al het zware werk doen, terwijl ik thuis zit te bitchen.”
Ze lacht breed, alsof ze zojuist de grootste waarheid ter wereld heeft uitgesproken.
Ik grinnik mee, niet zeker of ze een grap maakt of haar masterplan deelt.
Reactie plaatsen
Reacties